.... Αποδράσεις ...Σελίδες για την γνωριμία μας με την βουκολική ορεινή Αρκαδία............
...*εκδότης: Πέτρος Σ. Αϊβαλής, δ/ντής: Πάνος Σ. Αϊβαλής, τηλ. επικοινωνίας: 22940-99125 // 210 8656731 * ρεπορτάζ Νίκος Π. Αϊβαλής
.......................................................................πάμε Αρκαδία δίνοντας ζωή, στα πανέμορφα χωριά μας*

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Ιερά Μονή Παναγίας Μαλεβής στις πλαγιές του Πάρνωνα λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας

Μεγαλόπρεπο στέκεται το Μοναστήρι της «Μαλεβής» προσφέροντας πνευματική φιλοξενία για τις μοναχές που το επέλεξαν ως τόπο προσευχής αλλά και για τους εκατοντάδες επισκέπτες του



Το Μοναστήρι βρίσκεται κτισμένο στις πλαγιές του Πάρνωνα λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Άγιο Πέτρο ανάμεσα σε σε ένα δάσος από δενδρόκεδρα, το μοναδικό σε όλη την Ελλάδα. 
Το όνομα «Μαλεβή» έχει σχέση με την αρχική θέση του Μοναστηριού στην ψηλότερη κορυφή του Πάρνωνα, τον Μαλεβό. Οι αγιοπετρίτικες παραδόσεις φέρνουν την μονή να έχει ιδρυθεί στην θέση Κανάλους στις αρχές του 8ου αιώνα και μιλούν για την τραγική τύχη των μοναχών οι οποίοι με την βαρυχειμωνιά πέθαναν όλοι.


Ο τελευταίος βλέποντας το τέλος του να πλησιάζει έγραψε ένα σημείωμα που κατέληγε «αποθνήσκειν εν μέσω της βοής των ελάτων».
Η πρώτη μετακίνηση της μονής έγινε στις αρχές του 14ου αιώνα στην θέση Πουρνάρια και αυτό καταδεικνύεται από χρυσόβουλο του Ανδρόνικου Παλαιολόγου και την ίδια εποχή επαργυρώθηκε η θαυματουργή και μυροβλύζουσα εικόνα της Παναγίας η οποία θεωρείτεια ότι είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά. Η δεύτερη μετακίνησή της στην σημερινή θέση έγινε το 1616.


Στα χρόνια της επανάστασης ο ηγούμενος Καλλίνικος Τσαμούρης γίνεται μέλος της Φιλικής Εταιρείας και σαν εμπειρικός γιατρός βοηθάει τους τραυματισμένους επαναστάτες που βρίσκονται στο Μοναστήρι αλλά και τον Δημ. Υψηλάντη που πήγε στο Μοναστήρι για ανάρρωση από χρόνια φυματίωση.
Την περίοδο της Κατοχής γερμανικά αεροπλάνα θα βομβαρδίσουν το Μοναστήρι γιατί είχε γίνει νοσοκομείο ανταρτών που δρούσαν στον Πάρνωνα. Το 1949 η μονή θα μετατραπεί σε γυναικεία και θα έρθουν οι πρώτες μοναχές της «Επάνω Χρέπας»
Το καθολικό της «Μαλεβής» ανήκει στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδή με τρούλλο και εσωτερικά έχει αγιογραφηθεί τα τελευταία χρόνια.


Στο επάνω μέρος του αυλείου χώρου έχει ανεγερθεί πρόσφατα ένας νέος επιβλητικός ναός βυζαντινού ρυθμού αφιερωμένος και αυτός στην Θεοτόκο. Ολόγυρα υψώνονται τα ανακαινισμένα κτίρια της μονής τα οποία σχηματίζουν έναν τετράπλευρο περίβολο.

Η φιλοπονία της μοναστικής αδελφότητας που αριθμεί δεκαέξι μοναχές με ηγουμένη την γερόντισσα Παρθενία αλλά και οι δωρεές των εκατοντάδων πιστών κρατούν το μοναστήρι σε διαρκή άνθηση.


Το καθολικό της μονής είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει την απόδοσή της στις 23 Αυγούστου.

____________

Πασχαλινές ευχές από τον Φορέα Διαχείρισης όρους Πάρνωνα & υγροτόπου Μουστού


Γραφείο Τύπου ΦΔ Όρους Πάρνωνα & Υγροτόπου Μουστού




Αγαπητοί φίλοι,

Ο Πρόεδρος, τα μέλη του Δ.Σ. και τα στελέχη του 
Φορέα Διαχείρισης όρους Πάρνωνα & υγροτόπου Μουστού 
σας εύχονται Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα.


Με εκτίμηση,

Αρβανίτης Διαμαντής
Ξεναγός, Υπεύθυνος Κέντρου Περιβαλλοντικής Ενημέρωσης Καστάνιτσας
Τμήμα Πληροφόρησης Εκπαίδευσης και Δημοσιότητας

Φορέας Διαχείρισης Όρους Πάρνωνα και Υγροτόπου ΜουστούΆστρος Αρκαδίας, Τ.Κ. 22001
Τηλ.: 27550 22021, εσωτ.(5), Φαξ: 27550 22806
Email: 
press@fdparnonas.gr
Web: 
www.fdparnonas.gr

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Παραλιακή Κυνουρία, από το Κιβέρι μέχρι το Λεωνίδιο!

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΥΝΟΥΡΙΑ


Μια ιδιόμορφη και συναρπαστική περιοχή που συνδυάζει την άγρια ομορφιά του βουνού και τη γαλήνη της πεντακάθαρης θάλασσας, για την οποία υπερηφανεύεται και καμαρώνει η Αρκαδία μας, είναι η ιστορική Κυνουρία.

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από το Κιβέρι μέχρι το Λεωνίδιο!
Το Ξηροπήγαδο, το πρώτο χωριό της παραλιακής Κυνουρίας, προσφέρει απλόχερα τη φιλοξενία του με την καταγάλανη θάλασσα αγναντεύοντας απ' την άλλη μεριά του Αργολικού κόλπου το όμορφο Ναύπλιο.


Συνεχίζοντας τη διαδρομή νότια συναντάμε το όμορφο Παράλιο 'Αστρος. Πήρε το όνομά του από το αστεροειδές σχήμα της χερσονήσου πάνω στην οποία είναι χτισμένο και είναι πράγματι στολίδι για την περιοχή. Λόγω της πεντακάθαρης θάλασσάς του έχει αναδειχτεί πανελλαδικά, σαν τόπος παραθερισμού και θαλασσινών σπορ.
Το Μεσόγειο 'Αστρος βρίσκεται μέσα σε ελαιώνες και άλλες φυτείες ενώ το ξηρό και υγιεινό κλίμα του το κάνει πολύ ελκυστικό τόπο διαμονής. Έχει πλούσια ιστορία. Στο Άστρος συνήλθε η Δεύτερη Εθνοσυνέλευση των Ελλήνων το 1823, όπου 128 αντιπρόσωποι του Έθνους συνέταξαν τη διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης για συνέχιση του Αγώνα. 
Ακολουθώντας τον αυτοκινητόδρομο προς Λεωνίδιο μέσα στο καταπράσινο περιβάλλον συναντάμε τη Μελιγού, το Κορακοβούνι, τον 'Αγιο Ανδρέα με τις όμορφες παραλίες και το σπουδαίο υδροβιότοπο της λίμνης του Μουστού. 
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αρκάδες ξενιτεμένοι μας διάλεξαν σαν τόπο διακοπών τους την παραλιακή Κυνουρία και έφτιαξαν μόνιμες κατοικίες στα πανέμορφα ακρογιάλιά της και ειδικότερα στη χερσόνησο που σήμερα είναι χτισμένο το Αρκαδικό χωριό.


Ακολουθεί ο Τυρός και η βοτσαλωτή αμμουδιά με την πεντακάθαρη θάλασσα. Είναι ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο τουριστικά ψαροχώρι με κοσμοπολίτικη φινέτσα, που όλο και περισσότεροι παραθεριστές το προτιμούν για να περάσουν λίγες μέρες ξεγνοιασιάς.
Έπειτα τα Σαπουνακέικα, τα Πέρα Μέλανα και η Πραματευτή με τις όμορφες παραλίες στοΛιβάδι και στη Σαμπατική, πραγματική απόλαυση.


Και εδώ δεν πρέπει να παραλείψουμε την ιστορική και χιλιοτραγουδισμένη Τσακωνιά. Το Λεωνίδιο (Λενίδι), χτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης των Πρασιών, βρίσκεται στην εύφορη μικρή κοιλάδα, χωμένο μέσα στους θεόρατους κοκκινόβραχους. Σπουδαία η ιστορία του αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Ομιλούν και την Τσακώνικη διάλεκτο, που είναι υπόλειμμα της δωρικής γλώσσας. Οι τσακώνικες φορεσιές είναι σπουδαία καλλιτεχνικά δημιουργήματα της παραδοσιακής τέχνης των Τσακώνων, ενώ ο πυρρίχιος χορός τους, Τσακώνικος, έχει δωρική προέλευση. Η Τσακωνιά ανέπτυξε δικό της πολιτισμό. Ακόμα και σήμερα μπορεί ο επισκέπτης να θαυμάσει την αρχιτεκτονική στα αρχοντόσπιτα του Λεωνιδίου. Ο Λάκκος και η Πλάκα είναι οι πεντακάθαρες παραλίες της περιοχής με το χαρακτηριστικό βότσαλο.
Συνεχίζοντας τη διαδρομή νοτιότερα συναντάμε τα Πούλιθρα, σύγχρονο ψαροχώρι με όμορφη παραλία και τα Φωκιανά που λες και πεισματικά θέλει να βρίσκεται εκεί απομονωμένο στη γαλήνη της μοναξιάς του.
Σε ολόκληρη τη διαδρομή της παραλιακής Κυνουρίας μπορεί κανείς να απολαύσει στιγμές ηρεμίας και να κολυμπήσει στις ερημικές παραλίες με τα κρυστάλλινα νερά.

____________

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ένα φαντασμαγορικό Πάσχα στο Λεωνίδιο

 Πάσχα στην Κυνουρία 

Ένα από τα πιο φαντασμαγορικά έθιμα του Πάσχα γίνονται κάθε χρόνο στο Λεωνίδιο. Την ημέρα της Ανάστασης, με το πρώτο «Χριστός Ανέστη» χιλιάδες πολύχρωμα αερόστατα – φαναράκια πυροδοτούνται και γεμίζουν τον ουρανό. Το πέταγμα των αερόστατων συνοδεύεται από πολλά πυροτεχνήματα, ενώ δίπλα στην εκκλησία καίγεται το ομοίωμα του Ιούδα πάνω σε ξερά κλαδιά.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

H κοπή της βασιλόπιτας της Αδελφότητας Κυνουριέων

Στην κοπή της βασιλόπιτας της Αδελφότητας Κυνουριέων με τον Πρόεδρο κ. Κωστή Τσούχλο και τη Γεν. Γραμματέα. Ήμουν και η τυχερή της εκδήλωσης! Το φλουρί αντιστοιχούσε σε μια σειρά βιβλίων σημαντικών Κυνουριέων συγγραφέων.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

AΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ-online.gr: Έκοψε την πίτα της το Παγκόσμιο Παναρκαδικό Συμβούλιο και η Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος

AΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ-online.gr: Έκοψε την πίτα της το Παγκόσμιο Παναρκαδικό Συμβο...: Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος Τ ην Κυριακή 15 Γενάρη 2017 το Παγκόσμιο Παναρκαδικό Συμβούλιο και η Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλά...




Ο Πάρης Αϊβαλής από το "Αρκαδικό Βήμα"  μαζί με τον συμπατριώτη μας Στράτο Παινέση 
από τον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας.



Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Γνωριμία με τον Άγιο Ιωάννη Κυνουρίας

   Η  ΚΥΝΟΥΡΙΑ  ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ   



Ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης και παλαιότερα Ορεινό Άστρος) βρίσκεται επί του αρχαιότερου δρόμου Παρ. Άστρους – Τρίπολης, στο 23ο περίπου χλμ. Είναι ένα ορεινό χωριό, σε 750 μ. υψ., στη βόρεια πλαγιά του Σαραντάψυχου, πρόβουνου του Πάρνωνα (Μαλεβού).

Η πρώτη μνεία του χωριού του Αγίου Ιωάννη γίνεται στο Χρονικό της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης του Γεωργίου Σφρατζή, το 1453 (βιβλίο Β΄, κεφ. Χ). Το όνομα του χωριού «Άγιος Ιωάννης», που μάλλον οφείλεται σε ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, είναι μάλλον ευεξήγητο για την περιοχή της Κυνουρίας, όπου οι κάτοικοί της ως νεοπροσήλυτοι στο Χριστιανισμό, από τον 9ο- 10ο αι. και μετά, έδωσαν στα χωριά τους ονόματα Αγίων, έκτισαν παντού εκκλησίες, ξωκλήσια, προσκυνητάρια, σκήτες και αρκετά Μοναστήρια. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται η Κυνουρία ως «μικρογραφία του Αγίου Όρους». Ωστόσο, υποστηρίζεται και η άποψη ότι το πατριδωνυμικό «Αγιαννίτες» προέρχεται από το «Αιγινήτες», δεδομένου ότι οι Αιγινήτες αναγκάσθηκαν σε μετοίκηση στη Θυρέα, την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου (Θυρέα είναι η αρχαία ονομασία περιοχής της Βόρειας Κυνουρίας που περιλαμβάνει το Άστρος, το Παράλιο Άστρος, τη Μελιγού, το Χάραδρο, τον Πλάτανο και τον Άγιο Ιωάννη).
Περί τα μέσα του 19ου αι. ήταν το κεφαλοχώρι της περιοχής και μόνιμη κατοικία. λόγω της ορεινής και απόμερης θέσης του. Οι κάτοικοι κατέβαιναν στα χειμαδιά, στον κάμπο της Θυρέας, μόνο για το μάζεμα του ελαιόκαρπου και το βγάλσιμο του λαδιού. Παραχείμαζαν, λοιπόν, στα αγροτικά πρόχειρα καλύβια τους στη θέση του σημερινού Άστρους, γνωστού και γι’ αυτό το λόγο ως Αγιαννίτικα Καλύβια. Ύστερα από την απελευθέρωση και αφού εκλείψανε οι κίνδυνοι, μεγάλα έργα έγιναν στην περιοχή του Άστρους και οι κάτοικοι άρχισαν να περνούν εκεί όλο το χειμώνα.  Επιβλήθηκε τότε σταδιακά και το πατριδωνύμιο «Άστρος» ή και «Άστρα» στα Αγιαννίτικα Καλύβια, ονομασία ώς τότε που αντιστοιχούσε σε ολόκληρη περίπου την αρχαία Θυρέα. Έκτοτε, και ο Άγιος Ιωάννης ονομάστηκε και «Απάνω Άστρος» ή «Ορεινό Άστρος».
Από το Άστρος, λοιπόν, ο «φιδωτός» ανηφορικός δρόμος οδηγεί στα ορεινά χωριά της Κυνουρίας.  Ανεβαίνοντας τις «κοδέλες», το δρόμο δηλαδή με τις στροφές, έχει κανείς τη δυνατότητα να απολαύσει μια πανοραμική άποψη του Παραλίου Άστρους και του κάμπου με το Μεσόγειο Άστρος. Στα αριστερά θα συναντήσει τη Μονή της Παλιοπαναγιάς, χωμένη μέσα στο βουνό και το πράσινο, που σύμφωνα με τις πηγές χτίστηκε το 13ο αι., με χορηγία του Αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, που δυστυχώς δεν σώζεται στην αρχική της μορφή. Στη συνέχεια περνάς από την ορεινή Μελιγού και σε 5 λεπτά φτάνεις στον Αγιάννη.
Στην είσοδο του χωριού υπάρχει η σύγχρονη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Συνεχίζοντας συναντάς ένα αλσύλλιο, το «Κουτρί». Εκεί ο επισκέπτης διακρίνει εντοιχισμένη μια μαρμάρινη πλάκα. Πρόκειται για την κτητορική επιγραφή της περίφημης Σχολής Καρυτσιώτη που μόνη αυτή σώθηκε μετά την πυρπόληση της Σχολής από τις ορδές του Ιμπραήμ στις 30 Ιουλίου του 1826. Η Σχολή είχε ιδρυθεί από το Δημήτριο Καρυτσιώτη, μεγάλο ευεργέτη της περιοχής, ξενιτεμένο στην Τεργέστη, που διέπρεψε στο εμπόριο. Η Σχολή ήταν πλήρες διδακτήριο – οικοτροφείο και λειτούργησε το 1798 με μαθητές σχεδόν από όλη την Πελοπόννησο. Ως παράρτημα της Σχολής του Αγιάννη ιδρύθηκε δεύτερη Σχολή στα Αγιαννίτικα Καλύβια, το 1805. Στο κτίριο της Σχολής στεγάζεται σήμερα το Αρχαιολογικό Μουσείο Άστρους.
Μετά το «Κουτρί», περί τα 250 μ., απαντά κανείς την κεντρική πλατεία του χωριού, με την μεγάλη πλατάνα. Εκεί βρίσκεται και ο ναός του Άι-Γιώργη, μεταβυζαντινός, με ολόγραφο το εσωτερικό του. Οι τοιχογραφίες είναι πιθανόν έργα του Αγιαννίτη ιερέα και ζωγράφου Γεωργίου Κουλιδά. Σε πολλές από αυτές διακρίνονται τα ίχνη από το πέρασμα του Ιμπραήμ: ξιφισμοί στα πρόσωπα των Αγίων και το βγάλσιμο των ματιών τους.
Κοντά στην πλατεία βρίσκεται δίωροφο μακρόστενο οίκημα, με πολεμίστρες, το οποίο, κατά την παράδοση, χρησιμοποιήθηκε ως Κυβερνείο για την εγκατάσταση της Επαναστατικής Κυβέρνησης, από 22 Αυγούστου έως 1 Οκτωβρίου 1822. Το χρονικό αυτό διάστημα βεβαιώνεται και από τα Αρχεία των Λαζάρου και Γεωργίου Κουντουριώτη (τ. Α΄, σ. 92 κ.εξ.).
Κατηφορίζοντας από την πλατεία του Άι-Γιώργη προς το κάτω μέρος του χωριού περνάμε από τη θέση Κουφόβουνο, όπου σώζονται αναπαλαιωμένα τα αρχοντικά σπίτια του προεστού Αναγνώστη Παπάζογλου, και φτάνουμε στην καμαρόσκεπη πηγή Πηγαδάκι, με την ανάγλυφη, αραβογράμματη τουρκική επιγραφή σε εντοιχισμένη πλάκα και χρονολογία 1100 (1742 μ.Χ.): «Ο ρεϊζης (αξιωματικός) Χατζη-Ισμαήλ, φιλάνθρωπος και ειρηνοποιός, αφήνει πηγή νερού καθαρού και γλυκού χάρη του κόσμου. Για το ζωγόνο έργο του να λέτε τη Φετιχά (προσευχή)».
Λίγο πιο κάτω βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, επίσης μεταβυζαντινή. Ο επισκέπτης θαυμάζει την υπεραιωνόβια πλατάνα και το άφθονο παγωμένο νερό που πηγάζει ακριβώς κάτω από την εκκλησία και ρέει από τέσσερις κανάλους. Μέχρι το 1960 περίπου το νερό κινούσε τέσσερις νερόμυλους και ποτίζονταν τα προσοδοφόρα περιβόλια. Δυστυχώς τώρα ο τόπος έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί και τα βάτα πήραν τη θέση των μποστανιών. Συνεχίζουμε ανατολικά, στο κάτω χωριό, προσπερνάμε το παλιό σχολείο, το  προσκυνητάρι στη θέση της εκκλησίας του Αγίου Βασιλείου, που και αυτή πυρπόλησε ο Ιμπραήμ, και φτάνουμε στην πολυτραγουδισμένη πηγή, το Σουληνάρι, με την επιβλητική πλατάνα, στόλισμα για την περιοχή.«Στον Αγιάννη ’ναι ένα νερό, το λένε Σουληνάρι, κι όγοιος πάσχει από έρωτα να πάει να πιει, να γιάνει! Μικρή μου Αγιαννιτοπούλα, μού’ χεις κάψει την καρδούλα».
Από την πλατεία του Άι-Γιώργη, δρόμος οδηγεί στο άνω μέρος του χωριού, και στη Λάκκα, τη δεύτερη πλατεία, όπου βρίσκεται και ο ναός της Παναγίας, χτισμένος από τους αδελφούς Μ. Παπούλια (ή Τουρή) πάνω στα θεμέλια παλαιότερου που κατέστρεψε ο Ιμπραήμ. Από το σημείο αυτό μπορεί κανείς να θαυμάσει σχεδόν ολόκληρο το χωριό, την άγρια ομορφιά των γύρω βουνών και το ζωογόνο πράσινο. Ο δρόμος συνεχίζει και οδηγεί στην έξοδο από το χωριό προς το Μοναστήρι της Μαλεβής και τον Άγιο Πέτρο. Βγαίνοντας από τον Αγιάννη επιβάλλεται μια στάση στο Περδικονέρι, πηγή με εξαίρετο και χωνευτικό νερό. Ο εξωραϊστικός Σύλλογος του χωριού διαμόρφωσε το χώρο με καθίσματα και στέγαστρο, δημιουργώντας έτσι ένα ιδανικό μέρος για ξεκούραση και για βόλτα ιδίως τα ζεστά καλοκαιρινά βράδια. Σε 2 χιλιόμετρα περίπου, στη θέση «Ξηροκάμπι», σώζονται ερείπια του Κάστρου της Ωριάς, από την περίοδο της Φραγκοκρατίας, για το οποίο έχουν ειπωθεί πολλοί θρύλοι, παραδόσεις και τραγούδια.
Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 άρχισε στον Αγιάννη έντονη οικοδομική δραστηριότητα, που συνεχίζεται ώς τις μέρες μας, και αφορά κυρίως την αναπαλαίωση των παλιών παραδοσιακών οικιών.  Έχει εξελιχθεί ως το παραθεριστικό χωριό του Άστρους και ιδίως το καλοκαίρι είναι τόπος συγκέντρωσης των απανταχού Αγιαννιτών, αλλά και παραθεριστών. Πέρα από τις φυσικές ομορφιές του, και το ωραίο ορεινό κλίμα που αναζωογονεί, ο Αγιάννης απέχει μόνο μισή ώρα από την παραλία του Άστρους. Διαθέτει εξαιρετικές ταβέρνες, όπου σερβίρονται κρέατα και τυριά παραγωγής των κτηνοτρόφων της περιοχής, αλλά και το περίφημο Αγιαννίτικο κρασί, το κοκκινέλι. Λειτουργεί επίσης παραδοσιακός ξενώνας με όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Στιγμές χαλάρωσης απολαμβάνεις συντροφιά με ένα καφέ και γλυκό του κουταλιού στα καφενεία στην πλατεία του Άι-Γιώργη, κάτω από την πλατάνα, αγναντεύοντας τα βουνά. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και κυρίως στα πλαίσια των θρησκευτικών εορτών του Αγίου Παντελεήμονα, της Αγίας Παρασκευής και της Παναγίας, οργανώνονται παραδοσικά πανηγύρια – γλέντια, αλλά και πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων.«Στον Αγιάννη αγάπησα πέρδικα πλουμισμένη,στον Αγιάννη η καρδούλα μου είναι φυλακισμένη.Αγιαννίτισσα θα πάρω για θα πέσω να πεθάνω!»
Σμαράγδη Αρβανίτη
Ιστορικός-Αρχαιολόγος
_____________