.... Αποδράσεις ...Σελίδες για την γνωριμία μας με την βουκολική ορεινή Αρκαδία............
...*εκδότης: Πέτρος Σ. Αϊβαλής, δ/ντής: Πάνος Σ. Αϊβαλής, τηλ. επικοινωνίας: 22940-99125 // 210 8656731 * ρεπορτάζ Νίκος Π. Αϊβαλής
.......................................................................πάμε Αρκαδία δίνοντας ζωή, στα πανέμορφα χωριά μας*

Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ

Καιρός σήμερα και πρόγνωση καιρού για κάθε περιοχή

Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

ΤΑ ΝΕΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΣΑΚΩΝΙΑΣ

   ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ   


ΟΙ ΤΣΑΚΩΝΕΣ ΣΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ (1830-1944)


Ύστερα από την ευνοϊκή εξέλιξη της Επανάστασης, το νεοελληνικό κράτος επιδόθηκε στην αναδόμηση των ερειπίων, την αναδιοργάνωσή του και τη διασφάλιση της πολιτιστικής εξέλιξής του.
Διοίκηση
Μέχρι το 1833, η περιοχή της Τσακωνιάς περιλαμβανόταν στην επαρχία του Αγίου Πέτρου. Από το 1833 η Τσακωνιά υπαγόταν στη νεοσύστατη επαρχία Κυνουρίας και έγινε πρωτεύουσα της ο Πραστός, αλλά λόγω δυσκολιών επικοινωνίας με την πρωτεύουσα η έδρα της μεταφέρθηκε στο Άστρος. Στα 1834 έγινε νέα αλλαγή και μέρος της Τσακωνιάς αποδόθηκε στην Λακωνία. Κατά το έτος 1835 έγινε η σύσταση μιας επαρχίας Πρασιών που υπαγόταν στον νομό Λακωνίας και περιλάμβανε όλη την Τσακωνιά και τη Νότια Κυνουρία. Στα 1836, ολόκληρη η επαρχία Πρασιών υπήχθη στην επαρχία Κυνουρίας με πρωτεύουσα τον Άγιο Πέτρο και ύστερα το Άστρος.
Από το 1845 η πρωτεύουσα της επαρχίας μετατέθηκε στο Λεωνίδιο. Στο μεταξύ διαμορφώθηκαν οι δήμοι και η Τσακωνιά απέκτησε τους δήμους Σιταίνης με πρωτεύουσα την Καστάνιτσα, Βρασιών με πρωτεύουσα το Λεωνίδιο. Ενώ το 1840 είχε τους δήμους, Βρασιών με χειμερινή πρωτεύουσα τον Άγιο Ανδρέα και με θερινή πρωτεύουσα τον Πραστό και ο δήμος Λιμναίου με έδρα το Λεωνίδιο. Από το 1912 καταργήθηκαν οι δήμοι και αναγνωρίστηκαν οι κοινότητες οι οποίες διαμορφώθηκαν ως εξής: Λεωνίδιο, Άγιος Ανδρέας, Καστάνιτσα, Πέρα Μέλανα, Πραγματευτή, Πραστός, Σαπουνακαίικα, Σίταινα και Τυρός. Σημειώνουμε ακόμα πως στο δήμο Λεωνιδίου υπάγονται σήμερα, η Βασκίνα, η Μονή Καρυάς, ο Λάκκος και η Πλάκα.


Εκκλησία
Μετά την απελευθέρωση, και στα πρώτα χρόνια, μέχρι το έτος 1833, ο Επίσκοπος Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος διατηρούσε την επισκοπή του και τον τίτλο του. Στα 1833 καταργήθηκε η επισκοπή Ρέοντος και Πραστού και συνεστήθη η επισκοπή Κυνουρίας, η οποία στα 1835-36 ονομάστηκε επισκοπή Πρασιών και από το 1936 μέχρι το 1852 πήρε τον τίτλο "Επισκοπή Κυνουρίας". Σε όλο το διάστημα της επισκοπής αρχιεράτευε ο ίδιος κληρικός, Διονύσιος, ο οποίος και στα 1835-1841 διατέλεσε και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου και Σύνεδρος από το 1850 έως 1852. Μετά τον θάνατο του Διονυσίου, η επισκοπή Κυνουρίας, η οποία είχε έδρα στο Λεωνίδιο Τσακωνιάς, καταργήθηκε και η Εκκλησιαστική περιφέρεια συγχωνεύτηκε με εκείνη της Μαντινείας και αποτέλεσε την " Μαντινείας και Κυνουρίας".
Εκπαίδευση
Μετά την λήξη της Επανάστασης του 1821, η περιοχή της Τσακωνιάς παρουσιάζεται σε μια άλλη μορφή, διότι ο Πραστός έχει καεί από το στρατό του Ιμπραήμ (1826) και οι κάτοικοί του έχουν σκορπίσει στους Τσακώνικους τόπους,όπου είχαν τα κτήματα τους. Έτσι άλλοι σχημάτισαν, με τους λίγους προϋπάρχοντες, τον συνοικισμό του Λεωνιδίου και άλλοι συγκεντρώθηκαν στα παλιά τσακώνικα καλύβια και αποτέλεσαν το συνοικισμό του Αγίου Ανδρέα.
Στα 1829, οι κάτοικοι του Λεωνιδίου ζήτησαν να ιδρύσουν "Ελληνική σχολή" στο συνοικισμό του και υπέβαλαν αίτηση στον διοικητή Λακωνίας Γεώργιο Βαλτινό ζητώντας να προσφέρουν τα τσακώνικα μοναστήρια 12.000 γρόσια για την ανέγερση του κτιρίου της σχολής. Η αίτησή τους διαβιβάστηκε στο τότε κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος συνέστησε στον διοικητή της Λακωνίας να προχωρήσει στην συγκέντρωση του χρηματικού ποσού από τα μοναστήρια.Ο Γεώργιος Βαλτινός κάλεσε στη Σίντζα τους ηγούμενους Ορθοκωστάς, Ρεοντινού, Εγκλειστηρίου, Καρυάς και Σίντζας και, με την βοήθεια του μητροπολίτη Ρέοντος και Πραστού, κατόρθωσε να τον πείσει να συγκεντρώσουν 15.000 γρόσια.
Η επαρχιακή δημογεροντία του Λεωνιδίου ανήγγειλε στο διοικητή της Λακωνίας τη συγκέντρωση του ποσού και ζήτησε αρχιτέκτονα. Εν τω μεταξύ ο δάσκαλος Παναγιωτίδης ,που τον είχαν στον Πραστό από το 1826, δίδασκε τα παιδιά. Επίσης διορίστηκε και ο Τσάκωνας Γεωργάκης Μερίκας, αλληλοδιδακτικός, καθώς και ο Γεώργιος Παπανικολάου. Λίγο αργότερα δίδασκαν ο Αντώνιος Δούκας και ο Κύριλλος Σγουρομάλλης.
Στον Πραστό, οι λίγοι που είχαν απομείνει ζητούσαν και εκείνοι σχολείο και συγκέντρωσαν αρκετά χρήματα. Αργότερα το 1851 δημιουργούνται Δημοτικά σχολεία στον Πραστό και στον Άγιο Ανδρέα.

Σύλλογοι:
Στην Πόλη ιδρύθηκε στα 1866 ο πρώτος Ελληνικός σύλλογος και ο θεωρούμενος ως πρώτος ο "Παρνασσός" της Αθήνας είναι μεταγενέστερος. Το Τσακώνικο αυτό σωματείο λεγόταν "Σύλλογος Λεωνιδέων Η Πρόοδος" και είχε σκοπό την ίδρυση και καλή λειτουργία των σχολείων του Λεωνιδίου, την κατασκευή λιμανιού, τον περιορισμό της κοίτης του χειμάρρου του Δαφνώνα και άλλα έργα για την ανάπτυξη του τόπου. Και πράγματι, ο σύλλογος αυτός της Πόλης συντηρούσε τα σχολεία το Λεωνιδίου.
Στον Πειραιά,ο Σύλλογος Λεωνιδέων ιδρύθηκε στα 1890 και μέλη του ήταν Τσάκωνες της περιοχής του δήμου Λιμναίων. Το ενδιαφέρον του για τη γενέτειρα των μελών είναι μεγάλο και πάμπολλα έργα έχουν γίνει με έξοδά του, όπως συμμετοχή στη διάνοιξη του δρόμου Λεωνιδίου-Τυρού-Άστρους, δρόμοι στο Λεωνίδιο, δωρεές για σχολεία της περιφέρειας και, τελευταία, το πνευματικό κέντρο του Λεωνιδίου, όπου στεγάζεται και το Δημαρχείο της πόλης. Στην Αμερική, στην πόλη Elmira,ιδρύθηκε σύλλογος "Το Λεωνίδιο" στα 1950 περίπου και διέθεσε 8.000 δολάρια για το δρόμο Λεωνιδίου-Άστρους.
Στο Λεωνίδιο έχει ιδρυθεί από τα 1953 το "Αρχείον της Τσακωνιάς", ένα πνευματικό κυρίως σωματείο με σκοπούς την αξιοποίηση της Τσακωνιάς και προπάντων την ενίσχυση και προαγωγή των τσακώνικων μελετών. Το "Αρχείον της Τσακωνιάς" εξέδωσε στα 1954 ένα μικρό ημερολόγιο των Τσακώνων του 1954 και ακολούθως φρόντισε και εκδόθηκαν οι τρεις τόμοι των χρονικών των Τσακώνων (!956, 1960, 1969).
_____________

Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Το Σάββατο 27 Αυγούστου 2016, η 18η Γιορτή Τσακώνικης Μελιτζάνας στην Πλάκα Λεωνιδίου!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


Ο Δήμος Νότιας Κυνουρίας με τη συμβολή της Περιφέρειας Πελοποννήσου θα πραγματοποιήσει την «18η Γιορτή Τσακώνικης Μελιτζάνας», απόψε Σάββατο 27 Αυγούστου 2016στο λιμάνι της Πλάκας Λεωνιδίου.

Πρόκειται για μια σπουδαία γιορτή – θεσμό της περιοχής μας. Μια γιορτή  με αφετηρία το 1996, που φέτος το 2016 φτάνει σε μια διαδρομή 20 ετών στο πέρασμα του χρόνου. Μια εικοσαετία με όμορφες και αλησμόνητες στιγμές αλλά και δυσκολίες τοπικές και εθνικές. Η γιορτή αυτή που αποτελεί ορόσημο της περήφανης αγροτιάς μας  και του εύφορου λεωνιδιώτικου κάμπου, αναδεικνύει και υποστηρίζει την περίφημη τσακώνικη μελιτζάνα, το ιδιαίτερο αυτό προϊόν που καλλιεργείται στο Λεωνίδιο. Έχει χαρακτηριστεί ως Προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) από το Μάρτη του 1996, κατοχυρώνοντας στους παραγωγούς του Λεωνιδίου την αποκλειστικότητα καλλιέργειας της συγκεκριμένης ποικιλίας μελιτζάνας υπό την τήρηση αυστηρών προδιαγραφών παραγωγής.

Το Πρόγραμμα της  «18ης Γιορτής Τσακώνικης Μελιτζάνας» θα περιλαμβάνει:
  • Διαγωνισμό μαγειρικής με φαγητά και γλυκά με βάση την τσακώνικη μελιτζάνα.
  • Χαιρετισμό Δημάρχου Νότιας Κυνουρίας και ομιλίες επίσημων προσκεκλημένων.
  • Ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς από το Χορευτικό Συγκρότημα Λεωνιδίου.
  • Διάφορα μουσικά δρώμενα από ταλαντούχα παιδιά της περιοχής.
  • Συναυλία με τον Στέλιο Διονυσίου και τον Γρηγόρη Μπιθικώτση με τίτλο «Τα τραγούδια του πατέρα μου»
  • Κέρασμα μικρών εδεσμάτων με βάση την τσακώνικη μελιτζάνα.
  • Λειτουργία υπαίθριας αγοράς με τοπικά προϊόντα.
  • Έκθεση φωτογραφίας των 20 ετών πραγματοποίησης της Γιορτής.
Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας  αυτήν την επετειακή Γιορτή Τσακώνικης Μελιτζάνας, τη Γιορτή του κάμπου, των αγροτών, της ιστορίας μας.

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΝΟΤΙΑΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Ν. ΛΥΣΙΚΑΤΟΣ

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ




Panos Marneris


ΕΜΕ ΝΙΟΥΝΤΕ ΤΣΑΚΩΝΙΚΑ

Πέφτα τσε 25 του μήνα ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016 . 
Τσακωνοπαρέα μη. ΘΙΛΕΝΑΔΕ τσε θίλοι . 
Κα συνταχινά τσε κα αμέρα νιουμου. Εαν πρόκειται να σούσουμε τα γρούσα ναμου ενη πρέπου ντα να καταβάλουμε 
Ατσιτέρα προσπάθεια . Ενη κατανοού οτσι ο κόσμο ονη μαζουτέ του Τσέλε ση ακόνη , οτσι Ούνοι κατασταλλαχτοί. Από του καουτσερινοί διακοπέ . Αλλα α γρούσα να μου ενη έχα προταιρεότητα καθότσι σαν γρία πφι ενη για να μπαεί ταν ανηφόρα ενει χρειασκουμένα υποστήριξη, ενη χρειασκουμένα βοήθεια . Ενεί ενη πρέπουντα να 
βοηθείουμε . 
Σε λιγο τσερέ τον αλλε μήνα ενη ξαναξετσινούα α σχολικά 
περίοδο . Ενει θα έχουμε τα καταδικανάμου 
σχολικά περίοδο . Μεταξύ ναμου τσε με σκοπό τα προσυλήτιση τσε στήριξη τσε απο άλλοι Τσακώνισε τσε Τσακώνοι θα ΝΙΛΗΝΟΥΜΕ σε καθημερινά βάση , 
Μοναχοί ναμου θα βαθμολογίνουμε τουρ εαυτοί ναμου για ταν πρόοδο πφέ θα ποίνουμε . Τα Δεύτερα τσε 29 του μήνα τουρ 7:30 το δειλινέ το τελευταίο αντάμουμα τα Τσακωνοπαρέα όπφου νιε εσυνηθίαμε τον τελευταίο τσερέ 
Ενει παρακαού νιούμου να μόλετε ολοι , τσε εκιου 
Δηνήτρη Λαλουδάτση ,Γιωργο Μπουζιανη τσε εμου ανηψιέ μη Ματινα , Ματινα τσε Ευδοκια . Ολοι τα ΠΕΤΡΑ λοιπόν τα Δεύτερα τσε 29 του μήνα τουρ7:30 το δειλινέ

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Αρτεμησία Καμπουρλώνη: "Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΡΥΛΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ"

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΗ  ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΡΥΛΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ


Πριν λίγες ημέρες, αξιώθηκα να γνωρίσω από κοντά ένα πρόσωπο του οποίου η ύπαρξη και η δράση είναι κάτι παραπάνω από θρύλος, για όσους έχουν ασχοληθεί με την ιστορία της Εθνικής Αντίστασης των ετών 1941-44 στην Πελοπόννησο. Μαζί με το φίλο Δημήτρη Κουστογιάννη, ο οποίος μεσολάβησε για τη γνωριμία και τον ευχαριστώ από καρδιάς, επισκέφτηκα στο σπίτι της στο Παράλιο Άστρος της Αρκαδίας την κυρία Αρτεμησία Καμπουρλώνη, μια υπέροχη και εξαιρετικά εκλεπτισμένη γυναίκα 92 ετών. Αμέσως αναγνώρισα στα μάτια της τη θρυλική Άννα, την πανέμορφη νεαρή κοπέλα που έσωσε εκατοντάδες τραυματίες μαχητές της αντίστασης στο νοσοκομείο του ΕΛΑΣ στον Πάρνωνα, αλλά και την ατρόμητη κατάσκοπο της Αντίστασης που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξόντωση του διαβόητου γερμανοντυμένου δοσίλογου Κωνσταντίνου Λέκκα στην Τρίπολη. 
Ομολογώ ότι με πολύ μεγάλη δυσκολία κατάφερα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου όταν μου διηγήθηκε το πως έκρυψε μέσα σε σπηλιά του Πάρνωνα τους τραυματίες μαχητές της αντίστασης όταν οι Γερμανοί εντόπισαν το νοσοκομείο, και η ίδια είχε κλειστεί μέσα στη σπηλιά με τις χειροβομβίδες στα χέρια, έτοιμη να ανατιναχθεί μαζί με τους τραυματίες στην περίπτωση που οι Γερμανοί τους ανακάλυπταν και έμπαιναν στη σπηλιά. 
Το πλέον συγκλονιστικό όμως, ήταν η αφήγησή της για το σχέδιο εξόντωσης του δοσίλογου Κωνσταντίνου Λέκκα, ενός σιχαμένου αποβράσματος και συνεργάτη των Γερμανών. Ο Λέκκας εξοντώθηκε μέσα στο κτίριο του επισκοπείου στην Τρίπολη, δύο μόλις τετράγωνα από την έδρα της Γκεστάπο, και το κουφάρι του πετάχτηκε γυμνό στην πλατεία Κολοκοτρώνη στην Τρίπολη με ένα σημείωμα στο στήθος που έγραφε "ΈΤΣΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ". Η εξόντωση του Λέκκα μέσα στην καρδιά της Τρίπολης και της Γκεστάπο, προκάλεσε πανικό στους κατακτητές και στους θλιβερούς έλληνες συνεργάτες τους. 
Το σχέδιο εξόντωσης του Λέκκα ήταν ένα καλά φυλαγμένο μυστικό όλα αυτά τα χρόνια, ενώ οι μαρτυρίες των ελάχιστων που γνώριζαν για το θέμα τεκμηρίωναν την καθοριστική συμβολή της Άννας. Κανείς όμως δεν ήξερε πως οργανώθηκε το σχέδιο και από ποιούς. Η Άννα μου αποκάλυψε τη συγκλονιστική λεπτομέρεια ότι εγκέφαλος του σχεδίου εξόντωσης ήταν η νεαρή ηγουμένη της Ιεράς Μονής της Επάνω Χρέπας στην Τρίπολη, η οποία ήταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης.
 Η Άννα ήταν η πρωταγωνίστρια, ως δόλωμα, για να προσκληθεί ο Λέκκας σε δείπνο στο Επισκοπείο. Ο Λέκκας ναρκώθηκε και κοιμήθηκε στο επισκοπείο, όπου τη νύχτα η Άννα άνοιξε τη μυστική πόρτα απ'όπου μπήκαν οι δύο αντάρτες που εξόντωσαν το Λέκκα. Στη συνέχεια μετέφεραν μέσα στη νύχτα το γυμνό κουφάρι σε σεντόνι στις πλάτες των δύο ανταρτών, κάτω από τα μάτια των γερμανικών περιπόλων, και το πέταξαν στο κέντρο της πλατείας Κολοκοτρώνη, ενώ το σημείωμα με τη φράση "ΕΤΣΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ" το έγραψε και το καρφίτσωσε στο στήθος του αποβράσματος η ίδια η Άννα με τα χέρια της. 

Μετά την απελευθέρωση το 1944 η Άννα επέστρεψε στο σπίτι της, θεωρώντας ότι τελείωσε η αποστολή της. Σχεδόν αμέσως όμως φυλακίστηκε στις γυναικείες φυλακές στην Αθήνα, με ψευδείς κατηγορίες από ...άκαπνους καλοθελητές. Ουδέποτε πήρε σύνταξη αντιστασιακού για τη δράση της. Όπως δεν πήρε σύνταξη και η μητέρα της για το θάνατο του επίσης αντιστασιακού μεγάλου αδερφού της Άννας, ο οποίος σκοτώθηκε στον αγώνα εναντίον των κατακτητών. Η Άννα, κατά κόσμον Αρτεμησία Καμπουρλώνη, διακρίθηκε όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα για τη φιλανθρωπική της δράση, φτάνοντας στο σημείο να δωρίσει πριν δεκαπέντε χρόνια και ένα μεγάλο ακίνητο στο Άστρος για την ανέγερση γηροκομείου. 
Όπως είναι φυσικό σε αυτή τη χώρα, το γηροκομείο δεν έχει ακόμα ανεγερθεί, ενώ η αρμόδια ΔΟΥ ζητά από την Άννα και την καταβολή 55.000 ευρώ ως ΕΝΦΙΑ για το γηροκομείο που δεν έχει ανεγερθεί. Παρ'όλα αυτά η κυρία Αρτεμις, όπως την αποκαλούν όλοι, έχει ακόμα το πείσμα και τη θέληση της Άννας, της όμορφης νεαρής κοπέλας που δεν φοβήθηκε τους ναζιστές Γερμανούς, τους μελανοχιτώνες Ιταλούς και τους σιχαμένους έλληνες συνεργάτες τους. Είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρει να γίνει το γηροκομείο.
Το μόνο που μπορώ να κάνω για αυτή την υπέροχη γυναίκα, είναι να φροντίσω να καταγραφεί και να γίνει γνωστή η ιστορία της. Που μας διδάσκει ότι η ανδρεία και η παλικαριά ως λέξεις, είναι πάντα γένους θηλυκού....

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Γιορτή της Θάλασσας των Ναυτικών και τον Ψαράδων την Παρασκευή 19 Αυγούστου στον Τυρό

Τετάρτη, 17 Αύγουστος 2016 



Tην Παρασκευή 19 Αυγούστου η Γιορτή της Θάλασσας των Ναυτικών και τον Ψαράδων στον Τυρό.
psarades tyros1
Για άλλη μια χρονιά ο Τυρός τιμά την θαλασσινή του παράδοση διοργανώνοντας την γιορτή της Θάλασσας των Ναυτικών και των Ψαράδων την Παρασκευή 19 Αυγούστου στο λιμάνι του Τυρού με πολλά δρώμενα που αφορούν την θάλασσα – φρέσκους ψαρομεζέδες – άφθονο κρασί και ζωντανή λαϊκή μουσική.
Στην διάρκεια της γιορτής θα γίνει αναφορά στην ναυτική παράδοση των κατοίκων του Τυρού, επιμνημόσυνη δέηση για τους χαμένους ναυτικούς και αλιείς του Τυρού και θα τιμηθούν απόμαχοι της θάλασσας.
Διοργάνωση: Περιφέρεια Πελοποννήσου, Δήμος Νότιας Κυνουρίας – Δημοτική Ενότητα Τυρού, Αλιευτικός Σύλλογος Τυρού.

      

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΙ Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ του Γεωργίου Τερτσέτη


Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΙ Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

«Ήταν μια εκκλησία εις τον δρόμον, η Παναγία στο Χρυσοβίτσι, και το καθησιό μου ήτο όπου έκλαιγα την Ελλάς… Σίμωσα, έδεσα το άλογό μου σ’ ένα δένδρο, μπήκα μέσα και γονάτισα. Παναγία μου είπα από τα βάθη της καρδιάς μου και τα μάτια μου δάκρυσαν. Παναγία μου βοήθησε και τούτη τη φορά τους Έλληνες να ψυχωθούν. Έκανα το Σταυρό μου, ασπάσθηκα την εικόνα της, βγήκα από το εκκλησάκι, πήδηξα στο άλογό μου και έφυγα. Σε λίγο μπροστά μου ξεπετάγονταν οχτώ αρματωμένοι, ο εξάδελφός μου ο Αντώνης Κολοκοτρώνης και επτά ανήψια του. 
- Κανείς δεν είναι στην Πιάνα, μου είπε ο Αντώνης. Ούτε στην Αλωνίσταινα. Είναι φευγάτοι. 
- Ας μη είναι κανείς αποκρίθηκα. Ο τόπος σε λίγο θα γιομίση παλληκάρια… 
Ο Θεός υπέγραψε την λευτεριά της Ελλάδος και δεν θα πάρη πίσω την υπογραφή του».

__________
(Απόσπασμα από τα Απομνημονεύματα του Θ. Κολοκοτρώνη)



Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη
«ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ Από τα 1770 έως τα 1836»
Το καλοκαίρι του 1836 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αφηγείται στον Γεώργιο Τερτσέτη επί δύο μήνες γεγονότα από τη ζωή και την δράση του στην επανάσταση. Τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, είναι μια ανεκτίμητη πηγή της Εθνικής μας Ιστορίας, που φωτίζει γεγονότα της επαναστάσεως του 1821. Οι μάχες που έλαβε μέρος περιγράφονται με ακρίβεια, απλότητα και μετριοφροσύνη. Ο Κολοκοτρώνης δεν γνώριζε γράμματα και έτσι υπαγορεύει τα απομνημονεύματά του στον Γεώργιο Τερτσέτη ο οποίος συνήθιζε χαρακτηριστικά να του λέει: «Λες δεν ηξεύρεις γράμματα και πολλά ηξεύρεις. Τα λόγια είναι γράμματα! Μίλειε κι εγώ γράφω!». Οι δυο άνδρες είχαν συνδεθεί κατά τη διάρκεια της γνωστής δίκης το 1834, όταν η Βαυαρική αντιβασιλεία θέλησε για πολιτικούς λόγους να καταδικάσει σε θάνατο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και ο Τερτσέτης που ήταν ένας από τους δικαστές, αρνήθηκε να υπογράψει τη θανατική του καταδίκη. Το βιβλίο εκδόθηκε με τίτλο «ΔΙΗΓΗΣΙΣ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΥΛΗΣ Από τα 1770 έως τα 1836″ αλλά πλέον το αναφέρουμε ως «Τα απομνημονεύματα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη».
Συγγραφέας: Γεώργιος Τερτσέτης
Έτος πρώτης έκδοσης: 1846
Μέγεθος: 310 σελ. / 20.2 Mb
Μορφή: Pdf
  ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ  εδώ....